Aanval op de consensus (gepubliceerd in NIW in 2016)

/, Dutch - Political/Aanval op de consensus (gepubliceerd in NIW in 2016)

Mijn radio staat afgesteld op “Reshet Bet,” de Hebreeuws-talige nieuwszender, vergelijkbaar met Radio 1 in Nederland.  Men laat een opname horen waarin onze volkse president Rubi Rivlin zijn toehoorders verzekert dat met onze Chef van Staven, Gadi Eizenkott, aan het roer van de IDF, hij een stuk beter slaapt in Jeruzalem. Het Israelische leger, verzekert Rivlin ons, is het meest ethische leger in de wereld en we kunnen onze zonen en dochters met een gerust hart naar het leger sturen om hun dienstplicht te vervullen.

De hamvraag die momenteel in de media speelt – en over de vraag zelf woedt ook een discussie of de vraag wel of niet kosher is – is of die aanname nog wel geldig is. Sinds de verspreiding van de video clip waarop te zien is hoe een Israelische soldaat een tien minuten eerder onschadelijke gemaakte, maar nog levende, terrorist door het hoofd schiet, vraagt menig een ouder zich af hoe de waarden en normen van het Israelische leger aan de dienstplichtige soldaten worden overgedragen. Velen menen dat met zijn handeling de soldaat een misdaad heeft begaan, hij de de regels overtreden heeft en derhalve voor een zijn verschijnen voor de militaire rechtbank om berecht te worden de juiste weg is. Dat is momenteel dan ook het geval. Maar vele anderen – velen onder hen ouders van diensplichtige soldaten – – roepen om het hardst dat ze de jongen eigenlijk een medaille moeten geven.

My son Raviv at the cceremny at which he received his sergeant’s stripes, in 2017.

Vervolgens is de ‘discussie’ ook door de politici opgepikt en blijven de spaanders er vanaf vliegen.

Onze jongste doet momenteel eindexamen. Hij zal in de herfst moeten opkomen voor zijn drie-jarige dienstperiode. Drie jaar van kopzorg voor zijn ouders, zeker waneer hij in een gevechtseenheid terecht komt.

Wij zijn trots op onze beide dochters die hun dienstplicht al vervuld hebben. Onze oudste heeft eerst een jaar “nationale dienst” vervuld in het kader van de “HaNoar HaOved VeHaLomed,” een aan de Histadroet verbonden jeugdbeweging gedaan. Ze woonde en werkte een jaar in Haifa in een buurthuis om kansarme middelbare scholieren zover te krijgen dat ze toch naar het leger zullen en willen gaan. Vervolgens heeft zij meer dan twee jaar in het kader van haar militaire dienstplicht in Zuid-Israel, Be’er Sheva, Netivot, Ofakim en Mitzpeh Ramon hetzelfde werk in uniform gedaan.

Onze tweede was klarinetiste in het legerorkest, reisde het hele land door om op legerbases bij allerlei mogelijke ceremonies te spelen en frequenteerde om de week de residentie van onze president in Jerusalem. Ze kon thuis komen, medelend dat “Peres weer eens zo lang van stof was geweest,” of dat “het volkslied van Kazchstan een ramp was maar dat de ambassadeur er okay mee was geweest.” Kortom, het leger speelde de laatste zeven jaar in ons gezinsleven een grote rol – en dat zal ook zeker ook in de komende jaren nog het geval zijn .

Het Israelische leger is dus een volksleger. De kinderen uit zo’n 65 procent van de gezinnen in Israel hebben gediend, dienen of zullen nog dienen. Het is daarom des te meer schrijnend dat de boven beschreven soldaat en zijn ‘geval’ nu een speelbal in de handen van politici is geworden.

Het leger, bestuurd in opdracht van regering door de minister van defensie, bleef bij algemene consensus buiten de politiek. Zo gauw je als dienstplichtige soldaat of als reservist het uniform aantrok, liet je daarmee ook je politieke overtuiging and ideeen achter. Dat is en was niet altijd makkelijk. Daarover zou ik op grond van mijn ervaringen van jaren van reservedienst in de bezette gebieden een boekje met vnl. onplezierige verhalen kunnen opendoen….

Maar het hierboven geval drijft een wig in de Israelische samenleving waardoor de al bestaande kloof nog wijder wordt gedwongen, in het bijzonder onder de joodse meerderheid van Israel’s bevolking.

Dat moet ons allemaal – in en buiten Israel – grote zorgen baren.

By | 2018-07-11T14:11:19+00:00 July 11th, 2018|Blog, Dutch - Political|0 Comments